“Tegen 2400 voor Christus lijkt het bij plaatselijke ambtenaren of rijke kooplieden al een algemene praktijk te zijn geweest om op onderpand leningen te verstrekken aan boeren met financiële problemen en zich meester te maken van hun bezittingen als ze niet konden betalen. Dit begon meestal met graan, schapen, geiten en meubilair, en ging daarna over op land en woningen of – als alternatief of in laatste instantie – op gezinsleden.”
Boeren niet helpen om te helpen, maar om ze tot slaaf te maken
Lees dit boek van antropoloog David Graeber over hoe leningen aan boeren in 2400 v.Chr. vaak leidden tot verlies van land, bezittingen of zelfs gezinsleden.
